เรื่อยๆและเมื่อยๆ

(มานีกับมีค่าเหมือนแฝดกันเลยรูปนี้)

การทำโปสการ์ด มันใช้เวลากว่าที่คิดเนอะ ตัดแต่งขอบกระดาษจนเมื่อยข้อมือไปหมดเลย

ส่วนพี่กฏแอบสะใจ ภรรยาตื่นเช้ามาทำงานการกุศลติดกัน 4 วันแล้ว

(ทุกทีสามีตื่นก่อน นอนทีหลัง)

จริงๆ มีเรื่องนู้นเรื่องนี้จะอัพเยอะแยะ

อย่างเช่น เรื่องปลาทองที่บ้าน เริ่มออกลูก(อีกแล้ว)

(รูปนี้ไม่เห็นลูกปลาจ๊ะ มีแต่พ่อแม่ปลา  ว่ายมารออาหารเม็ด) 

นับเป็นครั้งแรก(สำหรับบ่อใหม่) ที่ปลาทองเริ่มผลิตทายาทอสูร

เท่าที่เห็น มีสองรุ่นด้วยกัน

รุ่นพี่ – มีสองตัว สีส้มลายทั้งคู่ แต่ตัวนึงหางดำ ตัวนึงหางลาย

รุ่นน้อง –เห็นสองสามตัว ตัวเล็กเท่าปลาหางนกยูง และยังไม่เห็นสี

เวลาปลาทองมีลูก บ้านใบไม้จะไม่ทำอะไรเป็นพิเศษ

เคยอยู่บ่อ(เขียวๆ) ยังไง  ตอนนี้ก็ยัง (เขียวๆ) เหมือนเดิม

(รูปสาธิตวิธีการเปลี่ยนน้ำบ่อปลาแบบโคตรขี้เกียจ)

เอากระเบื้องมุงหลังคาเก่ามารองน้ำจากน้ำพุ ค่อยๆ ให้น้ำลดลงๆๆ  เหอะ ๆ ไม่ต้อง(ใช้สามี)วิดน้ำเอง

เรื่องน้ำโม

น้ำโมฮีทไปแล้ว ช่วงนั้นพี่หมาข้างบ้านมาติดพัน

สร้างความอลหม่านให้ตัวเองและเพื่อนบ้านอย่างมาก

เพราะพี่หมาข้างบ้านดอดปีนรั้วบ้านมาจอดอยู่ตรงระเบียงบ้าน

เพื่อนบ้านเองก็(เหมือนจะ)คุมหมาตัวเอง แต่ไม่สำมะเร็จ

ปกติบ้านเค้าเลี้ยงหมาแบบปล่อยออกถนนช่วงกลางวัน แล้วเก็บกลับตอนกลางคืน

ดังนั้นช่วงพี่น้ำโมฮีท กลางวันเค้าเลยขังพี่หมาไว้ในครัว พี่หมาก็ร้อง

พอเค้าใจอ่อนปล่อยออกมานอกตัวบ้าน

พี่หมาก็ปีนถังขยะบ้านนู้น กระโดดไต่เสาเป็นกายกรรมเปียงยางแล้วโดดลงมาบ้านนี้

ซึ่งถ้าเราอยู่บ้าน ก็จะอุ้มไปคืนให้ได้ หรือไม่ก็อุ้มออกนอกรั้ว

แล้วให้พี่หมาเดินกลับเข้าประตูบ้านเค้าเอง

แต่ถ้าเราไม่อยู่บ้าน เค้าก็จะเรียกพี่หมามาใกล้ ๆรั้ว แล้วเอื้อมมือมาอุ้มออกไป

ผลคือ ผิดท่าไปหน่อย เพื่อนบ้านขาพลิกเจ้าค่ะ บวมเป่งงงง

เหมือน ๆ งานนี้เค้าจะมีเคืองเรานิดหน่อยด้วย

เพราะว่าพอเราบอกว่า

ขอโทษที่ทำให้วุ่นวาย เดี๋ยวฮีทก็หมดแล้ว เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวอีกตัว (น้ำจิ้ม) ก็เป็นอีก

กำ

ก็จะให้ทำไงเล่าค๊า

หมาบ้านคุณบุกรุกเข้ามาเองง่า …

(ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหา   ... หมายเหตุ  : หมวกผลไม้เพื่อนเป็นคนถัก) 

แต่ยังไงก็เพื่อนบ้านกัน

เราก็เลยต้องเก็บตัวฮีทของเราไว้ในกรงข้างในบ้านตลอดเวลา

น่าฉงฉาน

ยามค่ำคืน น้ำจิ้มกลับน่าสงสารยิ่งกว่า เพราะต้องถูกพี่น้ำโมซึ่งอยู่ในห้วงอีโรติก

คลอเคลีย นัวเนีย ดุ๊บดั๊บด้วย

น้ำจิ้มได้แต่ทำหน้างงปนง่วง แต่ก็สมยอมพี่เค้าแต่โดยดี

คุณหลวงกับหม่อมมัมช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่นั่งฮาหมาเลสเบี้ยนของตัวเอง

ส่วนหมาของเพื่อนบ้าน ก็ปล่อยตามสบายเหมือนเดิม

อยากบอกเพื่อนบ้านเหมือนกัน

ว่า

จริง ๆ เลี้ยงแบบปล่อยก็วุ่นวายคนอื่นเค้านะ

อย่างเวลาพาน้ำจิ้มน้ำโมไปเดินเล่นตอนกลางคืน

แล้วเพื่อนบ้านก็ฉวยโอกาสนี้ปล่อยหมา 2 ตัว ของบ้านเค้าออกมาด้วยทุกครั้ง

เรารึอุตส่าห์ใส่สายจูงให้หมาเรา ถ้ามันอึเราก็ตามเก็บได้เพราะอยู่ในสายตา

(แต่ปกติ ...นังสองตัวนี่เป็นพวกหวงสมบัติ ระเบิดของตัวเองจะปล่อยในบ้านตัวเองเท่านั้น)

แต่หมาเค้าวิ่งตามเราบ้าง ไถลไปบ้าง เราก็ไม่ได้วิ่งสะกดรอยตามทุกฝีก้าว

ก็อยากมาเดินเล่น ผ่อนคลายง่า...

ไม่ได้อยากจะมาทำหน้าที่รปภ.หมา(คนอื่น)

หมาเสรี 2 ตัว ไปอึไปฉี่หน้าบ้านคนอื่น ไปแหย่หมาบ้านอื่น ให้เค้าเห่ากันขรม

(แล้วพอก่อเรื่องแล้ว มานก็วิ่งมาหาเราซึ่งไม่ได้รู้เรื่องไรเลยทุกที .....เวง)

คนที่ต้องรับสายตาทิ่มแทงของบ้านหลังอื่น ๆ ก็คือพวกอิฉันนี่เอง

บ้านอื่นเข้าใจว่าอิฉันมีหมา 4 ตัวกันทั้งหมู่บ้านแล้ว

และคิดว่าอิฉันเป็นพวกมักง่าย ปล่อยหมาตัวเองไปอึหน้าบ้านคนอื่นด้วย

ฮ่วย  หมาตรูรึก็เปล่า อึให้ตรูเห็นรึก็เปล่า 

มารู้ตัวอีกที

เค้าก็ขึ้นป้าย ... “ไอ้เบี๊ยก (เบื๊อก) อย่าพาหมามาขี้แถวนี้”

เป็นที่เรียบร้อย

เปาะแปะเปาะแปะ

ขอปรบมือให้กับผลงานของเพื่อนบ้าน

...จากแพะ อย่างตรูเอง

อีกอย่าง ลำพังน้ำจิ้มน้ำโมมันเดินเล่นกับเราเอง จะมีวินัย

ไม่รู้สึกเดือดร้อนกับสายจูง เดินเฉิบ ๆ มีความสุข

แต่พอเห็นพี่หมาเสรี วิ่งปาดล่อหน้าล่อตา...

สองหมาของเราจะโหยหาอิสระทันที

จะรั้งสายจูงมั่ง แทะสายจูง ร้องโหยหวนมั่ง

ง๊ากกกกกกก

เซรงงงงงงง

จะบอกเพื่อนบ้านยังไงดี ไม่กล้าเลย

คุณไม่ต้องปล่อยตัวแถมมาให้จะได้ไหม

ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร

…ก็คงพูดแบบที่ใจหวังบ่ได้ เพราะเป็นสิทธิ์ของเค้า

ที่จะปล่อยหมาบ้านตัวเองเมื่อไหร่ ที่ไหน ก็ได้

และว่าตามจริงแล้ว

มันก็แค่เรื่องบังเอิญ ที่หมาเค้า ดันมาชอบพอกับแก๊งค์เรา

หลายครั้งที่มันมาเดิน วนๆ เวียนๆ นัว ๆ เนีย ๆ  เนียน ๆ กันไป

ดูคล้ายเป็นทีมเดียวกันจริงๆ

บ่นไปก็เท่านั้น

ตอนนี้ทำไรไม่ได้

แง           แง           แง